M'αρέσει να σε παρατηρώ,μα ειδικότερα όταν δεν καταλαβαίνεις ότι το κάνω,όταν δεν έχεις προσοχή προς εμένα,γιατί πιστεύω ότι έτσι είσαι πιο όμορφος από κάθε άλλη φορά•χωρίς στημένα χαμόγελα,χωρίς πόζες,χωρίς υποκριτική.Απλά είσαι ο εαυτός σου,χωρίς να προσπαθείς να δείξεις κάτι άλλο•με το γέλιο σου,τις αυθόρμητες κινήσεις των χεριών και του κορμιού σου και το αίσθημα της γαλήνης στο πρόσωπό σου.
Και ίσως αυτό να είναι ανεκτίμητο,από κάθε φωτογραφία σου,από κάθε “στημένη” σου στιγμή μπροστά στους άλλους.
